Thursday, 29 March 2012

Βύρων Λεοντάρης

Έτσι το θέλησα και μη ρωτάς
Κι αν τώρα θλίβομαι είναι που σ’ αφήνω
στους πέντε δρόμους δίχως να ‘χω πει
για σένα όσα σου άξιζαν και δίχως
να σε δοξάσει ένας μου στίχος
Τόσο βαθιά τόσο πολύ
σε σώπασα μεσ’ στη ζωή μου
Δεν ήτανε για να φανερωθεί
ούτε με ουράνια λόγια να ειπωθεί
αυτό το μυστικό που ήσουν κι ήμουν

Σε όσους με ποιήματα τα αισθήματα μετρούν
τι θα ‘χεις από μένα να τους δείξεις;
Μια τέτοια αγάπη… δίχως αποδείξεις…
Και ποιος αυτός ο Βέρνερ Λέιο θα ρωτούν
Με τι καρδιά με τι πνοή είχα πάρει
τη ζωή… Μα δεν την άλλαξα· ούτε εσύ
Γι’ αυτό λοιπόν «χαμένη υπόθεση»
ο ποιητής Βύρωνας Λεοντάρης

(από τη συλλογή Εν γη αλμυρά)

Monday, 19 March 2012

Το γράμμα

Στην τσέπη του παλτού σου
παλιό σουσάμι
φλούδια φιστικιών
και το τσαλακωμένο γράμμα μου.
Ξύπνησαν λέξεις
φράσεις ανακλαδίστηκαν
έτριξα μήνες εκεί μέσα
μέρες του κρύου
νύχτες απ’ την κρεμάστρα μέσα στη σιωπή
μήπως ακούσεις
άλλαξα στίξη αμβλύνοντας υπαινιγμούς
κόπηκα ράφτηκα εν αγνοία σου
κατά τις πιθανές σου επιθυμίες.
Μα τώρα πια που μπαίνει το καλοκαιράκι
κι είναι σαφείς οι προοπτικές του μέλλοντός μας
αντί να γκρεμοτσακιστώ πηδώντας
ή αντί να με ξεγράψεις
στέλνοντας το παλτό σου στο καθαριστήριο
θα σφίξω θα μαζέψω
σε σουσάμι ή φλούδι
κι απ’ τις ραφές θα γραπωθώ για πάντα.
Κάποτε θα μ’ αγγίξουνε τα δάχτυλά σου.

Από τη συλλογή Αναπήρων πολέμου, Κέδρος 1982

Thursday, 8 March 2012

Μανώλης Αναγνωστάκης


Χειμώνας 1942
Ξημέρωσεν ο δείχτης πάλι Κυριακή.
Εφτά μέρες
Η μια πάνω από την άλλη
Δεμένες
Ολόιδιες
Σα χάντρες κατάμαυρες
Κομπολογιών του Σεμιναρίου.
Μιά, τέσσερις, πενηνταδυό.
Έξι μέρες ολες για μία
Έξι μέρες αναμονή
Έξι μέρες σκέψη
Για μία μέρα
Μόνο για μία μέρα
Μόνο για μίαν ώρα
Απόγευμα κι ήλιος.
Ώρες
Ταυτισμένες
Χωρίς συνείδηση
Προσπαθώντας μία λάμψη
Σε φόντο σελίδων
Με πένθιμο χρώμα
Μια μέρα αμφίβολης χαράς
Ίσως μόνο μίαν ώρα
Λίγες στιγμές
Το βράδυ αρχίζει πάλι η αναμονή
Πάλι μίαν εβδομάδα, τέσσερις, πενηνταδυό
Σήμερα βρέχει από το πρωί.
Ένα κίτρινο χιονόνερο.

Θά έρθει μια μέρα
Θά έρθει μια μέρα που δε θά έχουμε πια τί να πούμε
Θα καθόμαστε απέναντι και θα κοιταζόμαστε στα μάτια
Η σιωπή μου θα λέει: Πόσο είσαι όμορφη, μα δε
βρίσκω άλλο τρόπο να στο πω
Θα ταξιδέψουμε κάπου, έτσι από ανία ή για να
πούμε πως κι εμείς ταξιδέψαμε.
Ο κόσμος ψάχνει σε όλη του τη ζωή να βρει τουλάχιστο
τον έρωτα, μα δεν βρίσκει τίποτα.
Σκέφτομαι συχνά πως η ζωή μας είναι τόσο μικρή
που δεν αξίζει καν να την αρχίσει κανείς.
Από την Αθήνα θα πάω στο Μοντεβίδεο ίσως και
στη Σαγκάη, είναι κάτι κι αυτό δε μπορείς
να το αμφισβητήσεις.
Καπνίσαμε -θυμήσου- ατέλειωτα τσιγάρα
συζητώντας ένα βράδυ
-ξεχνώ πάνω σε τί- κι είναι κρίμα γιατί ήταν τόσο
μα τόσο ενδιαφέρον.
Μια μέρα, ας ήτανε, να φύγω μακριά σου αλλά κι
εκεί θά έρθεις και θα με ζητήσεις
Δε μπορεί, Θέ μου, να φύγει κανείς μοναχός του.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο εἶσαι ὄμορφη, μὰ δὲ
βρίσκω ἄλλο τρόπο νὰ στὸ πῶ
Θὰ ταξιδέψουμε κάπου, ἔτσι ἀπὸ ἀνία ἢ γιὰ νὰ
ποῦμε πὼς κι ἐμεῖς ταξιδέψαμε.
Ὁ κόσμος ψάχνει σ᾿ ὅλη του τὴ ζωὴ νὰ βρεῖ τουλάχιστο
τὸν ἔρωτα, μὰ δὲν βρίσκει τίποτα.
Σκέφτομαι συχνὰ πὼς ἡ ζωή μας εἶναι τόσο μικρὴ
ποὺ δὲν ἀξίζει κἂν νὰ τὴν ἀρχίσει κανείς.
Ἀπ᾿ τὴν Ἀθήνα θὰ πάω στὸ Μοντεβίδεο ἴσως καὶ
στὴ Σαγκάη, εἶναι κάτι κι αὐτὸ δὲ μπορεῖς
νὰ τὸ ἀμφισβητήσεις.
Καπνίσαμε -θυμήσου- ἀτέλειωτα τσιγάρα
συζητώντας ἕνα βράδυ
-ξεχνῶ πάνω σὲ τί- κι εἶναι κρῖμα γιατὶ ἦταν τόσο
 μα τόσο ἐνδιαφέρον.
Μιὰ μέρα, ἂς ἤτανε, νὰ φύγω μακριά σου ἀλλὰ κι
ἐκεῖ θά ῾ρθεις καὶ θὰ μὲ ζητήσεις
Δὲ μπορεῖ, Θέ μου, νὰ φύγει κανεὶς μοναχός του.

Saturday, 18 February 2012

Στη Θεσσαλονίκη το 1ο Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Ποίησης

Ποιητές από τις βαλκανικές χώρες θα παρουσιάσουν το έργο τους στις 24 και 25 Μαϊου
Στη Θεσσαλονίκη το 1ο Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Ποίησης
Ποιητές από τις βαλκανικές χώρες θα παρουσιάσουν το έργο τους στις 24 και 25 Μαϊου



Συνάντηση των ποιητών των Βαλκανίων σε ένα φεστιβάλ ποίησης διοργανώνει η Εταιρεία Συγγραφέων σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) και τον Δήμο Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της 9ης Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης στις 24-27 Μαΐου.
«Η ιδέα για ένα Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Ποίησης ξεκίνησε το 2010», λέει στο «Βήμα» η Ελενα Χουζούρη, γενική γραμματέας της Εταιρείας Συγγραφέων, η οποία είχε την αρχική έμπνευση. Η σκέψη ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, στις 21 Μαρτίου, να γιορτάζεται στην Αθήνα κάθε χρόνο με ένα μεγάλο ποιητικό φεστιβάλ στο οποίο θα προβάλλονται οι κοινές αλλά και οι ξεχωριστές όψεις της ποιητικής δημιουργίας στα Βαλκάνια.

Πέρυσι οι προσπάθειες για την υλοποίηση του φεστιβάλ δεν τελεσφόρησαν. Οι βαλκάνιοι λογοτέχνες ανταποκρίθηκαν με προθυμία στην πρόσκληση, αλλά τα προσκόμματα ήταν βέβαια οικονομικά. Εφέτος οι σκέψεις κατευθύνθηκαν βόρεια, προς τη Θεσσαλονίκη, λόγω της θέσης και του ιστορικού ρόλου της στον χώρο των Βαλκανίων και του πλούσιου πολυπολιτισμικού παρελθόντος της. Αποδείχτηκε ότι η συγκυρία του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή.

Με την οικονομική στήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης και την οικονομική και ηθική στήριξη του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στις 24 και 25 Μαΐου, στο πλαίσιο της 9ης Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, η οποία είναι αφιερωμένη στην επέτειο των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης και έχει τιμώμενη χώρα τη Σερβία.

Η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Τουρκία, η ΠΓΔΜ, η Αλβανία, το Μαυροβούνιο και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα εκπροσωπηθούν στο φεστιβάλ από έναν ποιητή ή ποιήτρια η καθεμιά. Περίπου δώδεκα θα είναι οι συμμετέχοντες ποιητές από την Ελλάδα.

Στη διάρκεια του φεστιβάλ οι λογοτέχνες θα παρουσιάσουν την ποίηση της χώρας τους σε ανοιχτή συζήτηση με το κοινό και θα δεχθούν ερωτήσεις. Στη συνέχεια οι ποιητές θα διαβάσουν ποιήματά τους στη γλώσσα τους, τα οποία θα συνοδεύει ελληνική μετάφραση.

Για την ώρα είναι άγνωστο το μέλλον του φεστιβάλ, αν θα αποτελέσει ετήσιο γεγονός, αν θα διεξάγεται πάντοτε στη Θεσσαλονίκη και στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου.

«Το όραμά μας είναι το Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Ποίησης να καταστεί ένας στέρεος ετήσιος πολιτιστικός θεσμός»
, λέει η Ελενα Χουζούρη, «ο οποίος θα εδραιώσει έναν δημιουργικό διάλογο με τους λογοτέχνες των γειτονικών χωρών, θα αναδείξει τα κοινά πολιτισμικά στοιχεία, θα προβάλει το λογοτεχνικό πρόσωπο κάθε χώρας και θα συμβάλει στη σύσφιξη των σχέσεων των χωρών των Βαλκανίων».
Πηγή: Το Βήμα